Work
& notes

บันทึกของคนทำซอฟต์แวร์

รีสอร์ตกลางหุบเขาเขียวในเขาใหญ่

The Work · p.34

Luxe Legacy Khao Yai

บรีฟแรกที่ได้รับคือ “อยากได้เว็บที่ดูแพง” ซึ่งเป็นบรีฟที่แปลเป็นงานออกแบบได้ยากที่สุด ผมเลยขอไปค้างที่นั่นหนึ่งคืนก่อนเริ่มทำงาน

สิ่งที่พบตอนตีห้า

หมอกลงเต็มหุบเขา เสียงนกเริ่มก่อนฟ้าสว่าง และกาแฟถูกวางไว้หน้าห้องโดยไม่ต้องสั่ง ไม่มีอะไรในสามอย่างนี้ที่เกี่ยวกับจำนวนห้องหรือขนาดสระว่ายน้ำ

คนไม่ได้จองห้อง เขาจองเช้าวันพรุ่งนี้ของตัวเอง

การตัดสินใจทางออกแบบ

หน้าแรกไม่มีตารางราคา มีแต่ภาพเดียวเต็มจอกับประโยคสั้น ๆ และปุ่มเช็กวันว่างที่ตามไปทุกหน้า

ภาพทั้งหมดถ่ายในช่วงเวลาเดียวกันของวัน เพื่อให้สีของทั้งเว็บเป็นเรื่องเดียวกัน

ตัวอักษรใหญ่กว่าที่ลูกค้าคุ้นเคย เพราะคนส่วนใหญ่เปิดดูบนมือถือตอนกลางคืน

และตัดแอนิเมชันออกเกือบหมด เหลือเพียงการค่อย ๆ ปรากฏของภาพ เพื่อให้ความรู้สึกเหมือนหมอกจาง

ผลลัพธ์

เวลาเฉลี่ยที่คนอยู่บนหน้าแรกเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว และคำถามที่เข้ามาทางไลน์เปลี่ยนไป จาก “ห้องละเท่าไร” เป็น “ช่วงไหนหมอกสวยที่สุด” ซึ่งเป็นคำถามที่ทีมขายตอบได้ดีกว่ามาก

ตัวอาคารริมหุบเขา
ภาพหลักของหน้าแรก ถ่ายเวลาเดียวกับที่แขกตื่น
อาคารพักยามเย็น
ชุดภาพรองใช้โทนเดียวกันทั้งเว็บ
สันเขาในสายหมอก
ภาพเปิดส่วนเล่าเรื่องสถานที่
กาแฟแก้วเช้า
รายละเอียดเล็กที่กลายเป็นจุดขายจริง